مسئله سلفيه و شيعه :
مسئله شيعه و سلفيه(وهابيها) در عربستان، همواره در هنگام حوادث بزرگ در منطقه، مجددا مطرح مي شود. هنگام پيروزي انقلاب اسلامي در ايران در سال 1979م(1357ش) و در اوايل دهه نود هنگام جنگ خليج فارس و پس از حوادث يازده ستامبر 2001م و سرانجام پس از اشغال عراق توسط آمريكا مسئله شيعه و سلفيه در كانون توجهات قرار گرفت. اين حوادث تنها زمينه اي براي بروز مسئله اي است كه ريشه آن را بايد در پيامدهاي تاسيس كشور سعودي و تحولات اقتصادي و اجتماعي آن جستجو كرد.

موجوديت تاريخي و جغرافيايي دولت سعودي :
هنگامي كه دولت كنوني سعودي در اوايل دهه سي قرن بيستم اعلام موجوديت كرد پادشاه وقت سعودي(ملك عبدالعزيز بن سعود) مناطق مختلفي از كشور را كه از نظر جمعيت و فرهنگ و تاريخ با يكديگر تفاوت بسيار داشتند يكپارچه كرد. مهمترين اين مناطق عبارت بودند از :
1. منطقه نجد كه آل سعود پس از كشمكشهاي طولاني با آل رشيد بر آن حاكم شده بودند.
2. منطقه احساء و قطيف در شرق عربستان كه شيعيان در آن حضوري بارز دارند و داراي ارتباط جغرافيايي و تاريخي و تجاري با خليج فارس و عراق و ايران و هند مي باشند.
3. منطقه حجاز كه قرنها تحت حكمراني اشراف بود و از نظر فرهنگي و فكري و تجاري همواره از تنوع و چندصدايي برخوردار بوده است.
4. منطقه عسير (ابها، نجران و جيزان در جنوب) كه داراي ارتباط جغرافيايي و تاريخي و تجاري با يمن بوده و شيعيان زيدي و اسماعيلي در آن حضور دارند.
از دهه سي قرن بيستم خانواده سلطنتي آل سعود كه از “نجد” برخاسته بودند با سلفيها(وهابيها) متحد شدند و حكومت خود را بر كل عربستان گستردند. با اكتشاف نفت، ثروت بسياري به منطقه سرازير شد و اهميت عربستان در تحولات منطقه و جهان اسلام دوچندان شد و اين كشور علاوه بر ايفاي نقش سياسي و اقتصادي بين المللي و منطقه اي به ايفاي نقش ديني نيز دست زد و موسسات ديني و فرقه اي وهابي و مساجد و مدارس وابسته به دولت سعودي در سطح جهان اسلام مشغول فعاليت شدند.

لطفا ادامه ي مطلب را بخوانيد »

ولادت امام موسي الكاظم عليه السلام را خدمت تمامي شيعيان و دوستداران آن حضرت تبريك عرض مي‌كنيم .

حضرت امام موسى بن جعفر عليهما السّلام ، امام هفتم شيعيان در سال 128 هجرى در ابواء (منزلى است بين مكه و مدينه و از دهات هاي اطراف مدينه به شمار مي رود و آمنه مادر رسول خدا (ص) نيز در آن جا دفن شده‏) هفتم ماه صفر متولد و در 25 رجب سال 183 در زندان سندى بن شاهك در بغد اد  به شهادت رسيد . مادرش كنيزى فرزنددار به نام حميده بربريه بود او را حميده پاك نهاد مي گفتند . مدت امامت آن جضرت 35 سال بود كه در بيست سالگى به امامت و در 55 سالگي به شهادت رسيد .

مجلسي ، علامه محمد باقر ، بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ، ج‏48 ، ص 2 .

ما در اين مقاله ، سعي داريم كه به گوشه‌هايي از فضائل آن حضرت از ديدگاه دانشمندان اهل سنت اشاره كنيم .

ابن سمعون (متوفاى387هـ) :

وي در باره امام هفتم مي‌نويسد :

وتوفي موسى الكاظم في رجب سنة ثلاث وقيل سنة سبع وثمانين ومائة ببغداد مسموماً، وقيل إنه توفي في الحبس وكان الشافعي يقول قبر موسى الكاظم الترياق المجرب .

 موساى كاظم در رجب سال صد و هفتاد و سه و يا هفتاد و هشت هجري در بغداد مسموم شد و از دنيا رفت ؛ و گفته شده است که او در حبس از دنيا رفت .

شافعي مي گفت : قبر موساى كاظم نوشداروي مجرب است .

ابن سمعون ، أبو الحسن محمد بن أحمد بن إسماعيل بن عنبس البغدادي ، أمالي ابن سمعون ، ج 1 ، ص125 .

فخر رازي (متوفاي 606هـ) :

وي در تفسير معني کوثر مي‌گويد :

والقول الثالث: الكوثر أولاده.... الأكابر من العلماء كالباقر والصادق والكاظم والرضا (عليهم السلام) ).

نظر سوم آن است که مراد از کوثر ، فرزندان رسول خدا هستند ؛ بزرگاني از علما ؛ مانند باقر و صادق و کاظم و رضا عليهم السلام .

الرازي ، فخر الدين ، التفسير الكبير ، ج‏16: ص‏125 ، ناشر : دار الفكر .

لطفا ادامه ي مطلب را بخوانيد »